‘ხედვა გისოსებიდან ისე დაიღალა, რომ მისთვის აღარ არსებობს მის გარეთ არცერთი სამყარო; როდესაც ისინი დადიან, მათი ნაბიჯები წრეებში არიან დატყვევებულები, მაგრამ ეს მოძრაობა მაინც ჰგავს რიტუალურ ცეკვას, რომელშიც მათი ვნება პარალიზედება. ძალიან იშვიათად, როდესაც მაყურებელი ტოვებს ტერიტორიას, შემოდის გამოსახულება, სადაც ისინი დაძაბული ვარდებიან ძირს; თავიაანთი ჩაკეტილი კუნთებით ეშვებიან საკუთარ გულებში და ქრებიან.’ – რაინერ მარია რილკე

ფიტულების მზერები გაკვირვებულები უყურებენ ხაფანგებს რომლებშიც მოხვდნენ.

ხელოვნური წყალმცენარეები იმდენ ადგილს იკავებენ აკვარიუმში რომ თევზებს სუნთქვა უჭირთ და გადმოხტომაზე ოცნებობენ.

ქუჩაში უპატრონოდ გამოდგმული მცენარეები მაინც მოისხავენ ნაყოფს.

ხეები ერთმანეთს უფრთხილდებიან, ყოველთვის ესე იყო და იქნება.

და თუ ჩვენ სიბნელეში ვერ ვხედავთ, მათთვის ვარსკლავების შუქი ყოველთვის საკმარისია, რომ გზა გაიკვლიონ.

 

გამოფენის სრულყოფილად ნახვა შესაძლებელია ონლაინ: წყვდიადის პირი

 

 

Facebook Comments
facebooktwitterpinterest